Η εισήγηση του Δήμαρχου προς τον Πρόεδρο του Δ.Σ. για το θέμα της Πλατείας των Νικειών.

Δελτίο τύπου. Νίσυρος 8 - 10 - 2014.

Αγαπητέ κ. Πρόεδρε ,
Η πλατεία της δημοτικής ενότητας Νικειών του Δήμου Νισύρου ονομάσθηκε « Πόρτα »  από τους Τούρκους «ζαφτιέδες» (χωροφύλακες) της εποχής της Τουρκοκρατίας. Αυτοί ανεβαίνοντας στο χωριό από το Μανδράκι, για υπηρεσία ,κάθιζαν να ξεκουραστούν και να πιούν λίγη κουκουζίνα (τσίπουρο) στα καφενεία που από τότε βρίσκονταν εκεί στη πλατεία. Εκεί στη πλατεία βρισκόταν το Δημαρχείο, το Σχολείο , η Εκκλησία και  το Ιατρείο .

Επειδή εκείνα τα χρόνια με τη λέξη «Υψηλή Πόρτα» ή και απλώς Πόρτα οι Τούρκοι αποκαλούσαν τόσο το Ανάκτορο του Σουλτάνου όσο  και την έδρα της κυβέρνησης τους στη Κωνσταντινούπολη , αποκαλούσαν και την πλατεία «Πόρτα» σε ένδειξη του θαυμασμού τους προς αυτήν  κάτι που έμεινε σαν μόνιμη ονομασία της . Εκτός από τα  παραπάνω αναφερθέντα δημόσια κτήρια υπήρχαν εκεί και σπίτια , περιμετρικά στην πλατεία,  τα οποία   αποκαλούσαν οι κάτοικοι της « Σπίτια της Πόρτας» .
Η Πόρτα ήταν από τότε  το κέντρο της ζωής του χωριού. Εκεί στα καφενεία μαζευόταν κάθε Κυριακή μετά την Θεία Λειτουργία   (όπως και κάθε  βράδυ) οι κάτοικοι, εκεί γίνονταν και γίνονται μέχρι σήμερα οι χοροί και τα γλέντια των γάμων και κάθε κοινωνική εκδήλωση . Η «Πόρτα » χρησίμευε και για προαύλιο του σχολείου , για γήπεδο (τότε) γυμναστικής και γενικά για τόπος παιχνιδιού.
 Η πλατεία ήταν στρωμένη με χώμα μέχρι το 1923. Κάθε χειμώνα έριχναν  ψιλοχάλικο για να μην λασπώνει από τα νερά των βροχών. Το έτος 1923 με χρήματα των ομογενών από την Αμερική στρώθηκε με πλάκες και χοχλίδια φερμένα από το Αυλάκι
Ο πρωτομάστορας της εποχής Μαστροπασχάλης ( Πασχάλης Κ. Πασχαλάκης, μοναδικός μαρμαροτεχνίτης που διέπρεψε στην Κωνσταντινούπολη όπου σώζονται αξιόλογα γλυπτά του σε εκκλησίες και νεκροταφεία αλλά και σε αρχοντικά της ομογένειας ) ανέλαβε να σχεδιάσει το πώς και που θα ετοποθετούντο  οι πλάκες και που τα χοχλίδια , ο ίδιος δε επιστάτησε στην εκτέλεση των εργασιών.
Έτσι έγινε ένα όμορφο έργο το οποίο ακόμα και σήμερα όλοι μόνιμοι κάτοικοι, νέες γενιές αλλά και επισκέπτες του χωριού το θαυμάζουν .
Κατά την εκτέλεση   των εργασιών αυτών Πρόεδρος της Κοινότητας των Νικειών Νισύρου ήταν ο Εμμανουήλ Νικολάου Κοντομανώλης ο οποίος είχε στην ιδιοκτησία του το παραπλεύρως της πλατείας και συνεχόμενο με αυτή στο ίδιο επίπεδο οικόπεδο επιφανείας περίπου 40 τ.μ. το οποίο έφθανε   μέχρι το σημείο που σήμερα είναι η στέρνα ενώ στη συνέχεια υπήρχε μια χαμηλότερου επιπέδου  δίοδος η οποία οδηγούσε στον δρόμο προς την οικία του Μιχαήλ Οικονομίδη (σήμερα Αντωνίου Παπαντωνίου) η οποία εφαπτόταν  της διόδου αυτής και μάλιστα υπήρχε και παράθυρο της οικίας προς τη μεριά της  διόδου . Σας επισυνάπτω με αριθμό 1 σχεδιάγραμμα στο οποίο γίνεται απεικόνιση πως είχε τότε ( 1957-1958) η κατάσταση στην πλατεία.
Ο Εμμανουήλ  Νικολάου Κοντομανώλης , ο επωνομαζόμενος και «Καζινιέρης » πέθανε το έτος 1927 άτεκνος , σύζυγός του δε ήταν η Μαριγώ Σακελλάρη. Κοντά τους μεγάλωσε ( από μικρό παιδί ) η ανεψιά τους Άννα Ζαχαριάδη (έφυγε από τη ζωή  πρόσφατα στη Νέα Υόρκη των ΗΠΑ) η οποία ήταν  κόρη της αδελφής της Μαριγώς , Καλλιόπης)  την οποία οι κάτοικοι του χωριού αποκαλούσαν μέχρι το θάνατό της αλλά και μέχρι σήμερα αποκαλούν  «Άννα  του Καζινιέρη ».
Ανέκαθεν το παρακείμενο της πλατείας αυτό οικόπεδο αποτελούσε λειτουργικά ενιαίο χώρο με την πλατεία .
Μετά τον θάνατο του  Εμμανουήλ  Νικολάου Κοντομανώλη, το οικόπεδο περιήλθε, κατ’ επιθυμία του ιδιοκτήτη, στην κυριότητα του Γεωργίου Κοντομανώλη  του Κωνσταντίνου , ανεψιού του,  ο οποίος ζούσε στη Νέα Υόρκη . Όπως αναφέρει σε ενυπόγραφη από το έτος 2005  επιστολή της   η πιο πάνω Άννα του Καζινιέρη :  « Μετά τον πόλεμο ήρθε από την Αμερική ο  Κοντομανώλης και δωρίζει το οικόπεδο στην κοινότητα. Όλοι μας στο χωριό τον συνεχάριμε και τα   αδέλφια του και οι συγγενείς του . Ο Νικόλας του Δημητρού που είχε καφενείο στην πλατεία παίρνει από τον Νικήτα τον Νικητιάδη (πρόεδρο της κοινότητας τότε) την άδεια να μπορεί να σερβίρει την πελατεία του εκεί και τότε ο Νικόλας  φύτεψε και το δέντρο που υπάρχει μέχρι σήμερα, φτιάχνοντας ταυτόχρονα και ένα παραδοσιακό και με απλά υλικά κιόσκι {τσαρδάκα} ».  Αντίγραφο της επιστολής με αριθμό 2  σας επισυνάπτω.      
Όταν το έτος 1958 άρχισαν από την Κοινότητα  οι τσιμεντοστρώσεις των δρόμων μέσα στο χωριό ( μέχρι τότε όλοι οι δρόμοι ήσαν με χώμα) τσιμεντοστρώθηκε με έξοδα της κοινότητας και το οικόπεδο, μπαζώθηκε η χαμηλότερου επιπέδου δίοδος , έκλεισε το παράθυρο της οικίας του Μιχαήλ Οικονομίδη με την συναίνεσή του  περιμετρικά δε του διαμορφωθέντος χώρου  κατασκευάσθηκαν πεζούλες για να καθίζει ο κόσμος, η δε κοινότητα, στην κυριότητα της οποίας περιήλθε αδιαμφισβήτητα το οικόπεδο,  το   εκμίσθωνε στον Νικόλαο Χαρτοφύλη (Νικόλα του Δημητρού)  που όπως προαναφέρθηκε διατηρούσε  καφενείο στην πλατεία. Οι εκμισθώσεις αυτές χρονολογούνται  από το έτος 1958. Μετά τον θάνατο του Νικολάου  Χαρτοφύλη ( 1987) η εκμίσθωση του οικοπέδου συνεχίσθηκε τόσον στον γυιό του όσον και αργότερα στον Γεώργιο   Κανδύλη όταν αυτός μίσθωσε το κατάστημα της οικογένειας Μονογενή στην πλατεία και το λειτούργησε σαν καφενείο. Σχετικά υπάρχουν δεκάδες χρηματικοί κατάλογοι της Κοινότητας  από τους οποίους προκύπτει η καταβολή των μισθωμάτων τόσον από τον Νικόλαο Χαρτοφύλη όσον και αργότερα από τον Γεώργιο Κανδύλη. Φωτοαντίγραφα των χρηματικών καταλόγων με αριθμό 3 σας επισυνάπτω.
Αυτή ήταν η κατάσταση  μέχρι το έτος 2011  όταν αιφνιδιαστικά και παράνομα ο Γεώργιος  Κανδύλης του Δημητρίου με το υπ’ αριθμό 26.823/6-5-2011 συμβόλαιο παροχής γονέα προς τέκνο της συμβολαιογράφου Κω Ευτυχίας Διακομανώλη –Φρουζάκη, που σας επισυνάπτω με αριθμό 4  προέβηκε στην σύσταση γονικής παροχής του οικοπέδου (το οποίο βέβαια δεν ήταν οικόπεδο αφού από το 1958 είχε τσιμεντοστρωθεί )  υπέρ της κόρης του Μαρίας συζ. Βασιλείου Μάμμη   ισχυριζόμενος  ότι το οικόπεδο,  που επί πενήντα και πλέον χρόνια αποτελούσε ενιαίο ακίνητο με τον υπόλοιπο χώρο της πλατείας και χρησιμοποιούταν από όλους τους κατοίκους του χωριού, του το δώρισε άτυπα ο πατέρας του Δημήτριος Κανδύλης  του Γεωργίου πριν από τριάντα χρόνια .
Διευκρινιστικά θα πρέπει να λεχθούν τα εξής: Η μητέρα του  Γεωργίου  Κανδύλη του Δημητρίου με το όνομα Καλλιόπη   Κοντομανώλη ήταν κόρη του Κωνσταντίνου Κοντομανώλη του Νικολάου αδελφού του Εμμανουήλ Κοντομανώλη του Νικολάου, αρχικού  ιδιοκτήτη του οικοπέδου.
Από κανένα στοιχείο δεν προκύπτει ότι ο Δημήτριος Κανδύλης του Γεωργίου ήταν ποτέ κύριος του οικοπέδου ή είχε οποιοδήποτε κληρονομικό δικαίωμα επ’ αυτού. Ακόμα και αν δεχθούμε την εξ  αδιαθέτου διαδοχή κληρονόμοι του αρχικού ιδιοκτήτη ήσαν η σύζυγος του, τα αδέλφια και τα ανήψια του. Καμία σχέση με την διαδοχή  αυτή δεν είχε ο Δημήτριος Κανδύλης του Γεωργίου, σύζυγος μιας ανεψιάς του αρχικού ιδιοκτήτη ,  που πέθανε το 1985 ώστε να το δωρήσει στον γυιό του.
Για την παραπάνω παράνομη καθ’ όλα ενέργεια του Γεωργίου Κανδύλη του Δημητρίου ασκήθηκε  εκ μέρους του παρέδρου των Νικειών Νισύρου Φώτη Μαστρομιχάλη του Παναγιώτη και με την ιδιότητά του ως παρέδρου, αγωγή ενώπιον του Ειρηνοδικείου Κω η οποία απορρίφθηκε όπως προκύπτει από την απόφαση που σας επισυνάπτω με αριθμό 307/2013 του Ειρηνοδικείου Κω για τυπικούς λόγους καθόσον ο Πάρεδρος εκ του νόμου δεν μπορεί να ασκεί αγωγές για λογαριασμό του Δήμου χωρίς την προηγούμενη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου και της Οικονομικής Επιτροπής του Δήμου Νισύρου. Αντίγραφο της απόφασης που φέρει αριθμό 5 σας επισυνάπτω.
Η σημασία και ιστορική από κάθε πλευρά αξία της πλατείας των Νικειών Νισύρου, η οποία  έχει χαρακτηριστεί ως μνημείο (τόσον η πλατεία συμπεριλαμβανομένου του καταπατηθέντος οικοπέδου όσον και τα συνορεύοντα με αυτήν ακίνητα, Υ.Α. ΔΙΛΑΠ/Γ/3368/47870/17-10-91 ΦΕΚ 889/Β/30-10-91 ), είναι για κάθε όχι μόνο Νικειάτη  και Νισύριο αλλά  περαιτέρω  για κάθε επισκέπτη του νησιού ανεκτίμητες .
Σημαντικό είναι εν προκειμένω το έγγραφο με αριθμό πρωτ: 323/4647 της 22ας Ιανουαρίου 1992 του Υπουργείου Πολιτισμού το οποίο σας επισυνάπτω με αριθμό 6, στο οποίο αναφέρονται οι υπάρχουσες ιδιοκτησίες στον χώρο της πλατείας Νικειών και σε κανένα σημείο δεν αναφέρεται ιδιοκτησία Κοντομανώλη, Κανδύλη  ή Μάμμη.
Τον Ιούλιο και Αύγουστο του έτους 2012 , μπροστά στην κατάσταση που είχε δημιουργηθεί, πραγματοποιήθηκαν δύο συνελεύσεις  των κατοίκων των Νικειών Νισύρου, στις οποίες προσωπικά, λόγω του ενδιαφέροντος μου για την παράδοση και τον πολιτισμό, παραυρέθηκα  και εκδόθηκε ομόφωνα ψήφισμα με το οποίο καταδικάσθηκαν τόσον οι ενέργειες του κ. Γεωργίου Κανδύλη και της κόρης του Μαρίας συζ. Βασιλείου Μάμμη όσον και η επιδειχθείσα εκ μέρους του Δήμου Νισύρου αδιαφορία για το όλο θέμα αφού στην ουσία η τότε Δημοτική Αρχή απεμπόλισε τα δικαιώματα του Δήμου . Αντίγραφο του ψηφίσματος με αριθμό 7 σας επισυνάπτω.
Τονίζω επί πλέον ότι η φερόμενη παράνομα ως ιδιοκτήτρια του ακινήτου Μαρία Μάμμη υπέβαλε σχέδια για την έκδοση οικοδομικής άδειας προκειμένου να ανεγείρει διώροφη μετά υπογείου  οικοδομή  η όλη δε διαδικασία έχει μπλοκαριστεί στο Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού , στην απέλπιδα προσπάθεια των κατοίκων των Νικειών να σώσουν τη πλατεία τους  έχοντας να αντιμετωπίσουν την αδιαφορία της τότε Δημοτικής Αρχής . Σας επισυνάπτω με αριθμό 8 αίτηση θεραπείας κατοίκων των Νικειών  για την αναπομπή της από 7-11-2013 Γνωμοδότησης του 29ου Συμβουλίου του Κεντρικού Συμβουλίου Νεωτέρων Μνημείων που ενέκρινε κατά πλειοψηφία την οικοδομική μελέτη της Μαρίας Μάμμη για την ανέγερση ισόγειας οικοδομής μετά υπογείου στον χώρο της πλατείας .
Θα πρέπει στο σημείο αυτό να τονίσω ότι η απόφαση του Αρχαιολογικού Συμβουλίου έχει γνωμοδοτικό μόνο χαρακτήρα και δεν αποτελεί αναγνώριση  δικαιωμάτων κυριότητας .
Ένας χώρος ο οποίος αποτελεί μέρος της παραδοσιακής και βραβευμένης με διεθνή βραβεία  πλατείας των Νικειών Νισύρου που έχει χαρακτηριστεί ως μνημείο , ένας χώρος ο οποίος επί πενήντα και πλέον χρόνια  αποτελούσε κοινόχρηστο χώρο που περιήλθε στην κυριότητα της τότε κοινότητας Νικειών Νισύρου και ήδη Δήμου Νισύρου , ένας χώρος στον οποίο δεν υπάρχει Νικειατόπουλο των τελευταίων γενεών που να μην έχει παίξει και να μην έχει πλάσει όνειρα έγινε αντικείμενο παράνομης καταπάτησης από σφετεριστές της δημόσιας περιουσίας . Οι σφετεριστές αυτοί επικαλούνται ανύπαρκτους τίτλους ιδιοκτησίας , κόντρα στην μέχρι προ μερικών ετών συμπεριφορά τους όταν κατέβαλαν μισθώματα για τη χρήση του χώρου, θέλησαν και τάραξαν με τις ενέργειες τους   την ηρεμία  ενός χωριού αλλά και του νησιού μας, καταπατώντας όσια και ιερά, δυστυχώς υπό την ανοχή και αδιαφορία του Δήμου Νισύρου παρά τις πάμπολλες παραστάσεις και  διαμαρτυρίες Νικειατών, και όχι μόνο,   προς τον κ. Δήμαρχο .
 Βεβηλώνουν τον χώρο με την αλλοίωση της παραδοσιακής  φυσιογνωμίας της πλατείας και δεν συμμορφώνονται ακόμα και στις υποδείξεις και εντολές της Υπηρεσίας  Νεωτέρων Μνημείων και Τεχνικών Έργων Δωδεκανήσου.
Ο χώρος έχει βεβηλωθεί με την τοποθέτηση μπλέ νάϋλον  στην από το έτος 1958 υπάρχουσα « τσαρδάκα» , ψυγείων –βιτρινών , ξύλινων πάγκων και μπαρ, μεταλλικής βρύσης , πέτρινης γούρνας πλυσίματος κλπ.
Για όλες αυτές τις βέβηλες πράξεις υπάρχουν έγγραφα της Υπηρεσίας  Νεωτέρων Μνημείων και Τεχνικών Έργων Δωδεκανήσου όπως αυτό με αριθμό πρωτοκόλου: 933/19-82011 που διατάσσουν την απομάκρυνση κάθε παράνομης επέμβασης, δυστυχώς όμως οι αρχές μέχρι σήμερα αδιαφορούσαν, στο χωριό επικρατούσε  το δίκαιο του  ισχυρού είναι δε πικρό το παράπονο των Νικειατών ότι δυστυχώς στο χώρο που μεγάλωσαν αισθάνονται ξένοι και συνάμα ντροπή για την αλλοίωση της παραδοσιακής φυσιογνωμίας της πλατείας τους . Αντίγραφο του εγγράφου με αριθμό 9 σας επισυνάπτω.
Να σημειώσω ότι όταν πραγματοποιήθηκαν οι συνελεύσεις των κατοίκων στα Νικειά το 2012 κατά την πρώτη που έγινε την 27-7-2012 αποφασίσθηκε να κληθεί στην επόμενη που θα γινόταν την 9-8-2012 να παρευρεθεί ο τότε Δήμαρχος. Με συστημένη επιστολή του Προέδρου της Συντονιστικής Επιτροπής Δημητρίου Καραγεώργη κλήθηκε ο κ. Δήμαρχος ο οποίος όμως επέστρεψε την επιστολή ως απαράδεκτη. Αντίγραφο της επιστολής με αριθμό 10 σας  επισυνάπτω. Κατά τη Γενική Συνέλευση  της 9-8-2012 εμφανίσθηκε δημοτικός σύμβουλος ο οποίος κατά την διαδικασία ζήτησε ως εκπρόσωπος του Δημάρχου να διαβάσει μία επιστολή του. Ζητήθηκε τότε από το Προεδρείο της Γενικής Συνέλευσης να κατατεθεί η επιστολή και μετά να αναγνωστεί . Ο Δημοτικός Σύμβουλος διαφώνησε με την απόφαση αυτή του Προεδρείου  και αποχώρησε χωρίς να διαβαστεί η επιστολή .
Ήδη εκ μέρους δημοτών του  Δημοτικού Διαμερίσματος των Νικειών έχει κατατεθεί νέα αγωγή στο Ειρηνοδικείο της Κώ η οποία έχει κοινοποιηθεί την  18-8-2014  Δήμο μας και η εκδίκαση της οποίας έχει προσδιοριστεί για την 18-3-2015. Αντίγραφο της αγωγής με αριθμό 11 σας επισυνάπτω .
Κύριε  Πρόεδρε,
Πιστεύω ότι ο Δήμος μας, πέραν από τις άμεσες ενέργειες στις οποίες θα προβεί για το  εμφανισιακό πρόβλημα της πλατείας δεν θα πρέπει να παραμείνει αδιάφορος στο ιδιοκτησιακό καθεστώς του χώρου και έχουμε υποχρέωση να κινηθούμε προς την κατεύθυνση  της προστασίας των δικαιωμάτων κυριότητας του Δήμου   
Για τους λόγους αυτούς:
Παρακαλώ όπως εισάγετε σε προσεχή  συνεδρίαση του  Δημοτικού Συμβουλίου το θέμα με την πρόταση μου όπως το Δημοτικό Συμβούλιο   εγκρίνει την ανάθεση της υπόθεσης σε νομικό παραστάτη- σύμβουλο   ο οποίος αφού άμεσα μελετήσει την μέχρι σήμερα πορεία της υπόθεσης εξουσιοδοτηθεί να ασκήσει όλα τα δικαιώματα του Δήμου προς προστασία της περιουσίας του   λαμβανομένου υπόψη ότι η δικάσιμος της αγωγής που αναφέρεται παραπάνω έχει προσδιοριστεί για την 18-3-2015 επομένως οι όποιες ενέργειες του Δήμου θα πρέπει να γίνουν εμπρόθεσμα .  

Ο Δήμαρχος
Χριστοφής Ι. Κορωναίος